๒๓ ...

ฉันทำงานอยู่สโมมา 2 ปี

ครั้งนี้เป็นครั้งแรก ที่เสียใจมากๆ มากถึงมากที่สุด อ่านบอร์ดคณะไปร้องไห้ไป..

อ่านไปเจอคำพูดทำร้ายจิตใจอย่างแรง

แม้ม ชีวิตมันเศร้า จะร้องไห้ดังๆ ก็ไม่กล้า จะทำให้เป็นเรื่งของฉันคนเดียว เศร้าคนเดียวก็ดันทำไม่ได้ (ก็ดันมาเขียนไดวันนี้ซ้ะแล้ว)

แต่เพื่อไม่ให้เป็นบอร์ดเศร้าเคล้าน้ำตา เราจะลืมมัน !!

สิ่งที่ไม่ดีๆ ก็ลืมมันไป แต่จากนี้ไป อะไรหลายๆอย่างคงไม่เหมือนเดิม

จากที่เคย ทำงานถวายหัวให้กับการทำงานในคณะ ต่อไปนี้ คงไม่มี

แม้ม ที่ผ่านมา ฉันทำงานให้ความโง่ ของตัวเองใช่ไหมเนี้ย...